تبلیغات اینترنتیclose
لبخند مي زني به شب سوت و کور من( سهیل محمودی)
پیچک ( سهیل محمودی)
شعر و ادب پارسی

 

حلقه   شاعران    دنیا      را              كرده كامل، سهیل محمودی

بین سهراب و حافظ و بیدل              حدفاصل،    سهیل محمودی


سعید بیابانکی




امتياز : | نظر شما : | لينك ثابت



نوشته شده در تاريخ شنبه 30 فروردين 1393 توسط سید مجتبی محمدی

 

لبخند مي زني به شب سوت و کور من
آنک تويي سپيده ي فرداي دور من

آيينه ي عزيز جوانسالي مني
تقدير هم نهاده تو را در حضور من

مثل خيال آمده اي و نشسته اي
در لحظه هاي مبهمِ شعر و شعور من

معلوم نيست ، کيست که مغلوب مي شود
پرواي بي بهانه ي تو يا غرور من !

*
اين جَست و خيز شاد و سبکبالي تو چيست ؟
يادآورِ گذشته ي پُر شرّ و شور من

از گرميِ هميشه ي دستت تهي مباد
اين دست پُر ز پينه ي سرد و صبور من

لعنت بر آسمان ! که تو را بعد سالها
امروز سبز کرده به راه عبور من

از بسکه دير يافتمت نوبتم گذشت
حسرت به عمرِ رفته جزاي قصور من

 


سهيل محمودي


برچسب ها : ,

امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار سهیل محمودی ص4, | بازديد : 523