تبلیغات اینترنتیclose
بذار چشاي روشنت ، چراغ راه من باشه( سهیل محمودی)
پیچک ( سهیل محمودی)
شعر و ادب پارسی

 

حلقه   شاعران    دنیا      را              كرده كامل، سهیل محمودی

بین سهراب و حافظ و بیدل              حدفاصل،    سهیل محمودی


سعید بیابانکی




امتياز : | نظر شما : | لينك ثابت



نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 5 تير 1393 توسط سید مجتبی محمدی

 

زدي شکستي دلمو !


بذار چشاي روشنت ، چراغ راه من باشه
بذار که جاده هاي شب ، پيش چشام روشن باشه

ستاره هاي اشکتو ، ميون دامنم بريز
مي خوام که امشب همه ي الماسا مال من باشه

بذار که شبنم باشمو ، رو سينه ي گل بمونم
يه وقت ديدي که فردا صب ، روز جدا شدن باشه

زدي شکستي دلمو ـ غرور تنديس غمو ـ
تو اين زمونه هر کسي ، بايد يه بت شکن باشه

تموم شيرين کاريام ، تو بيستون ، براي تو
بذار که زخم تيشه هم ، نصيب کوهکن باشه

آيينه هاي چشماتو ، بذار جلوم ، آدم بايد
تو بي کسيش هم با يکي ، همدم و هم سخن باشه

با تو ديگه غم ندارم ، غم ديگه از کم ندارم
اگه تموم زندگيم ، يه دونه پيرهن باشه

تازگيا تو تنهايي ، غزل به دردم مي خوره
مي خوام که شعرام همشون ، به شيوه کهن باشه


 سهيل محمودي


برچسب ها : ,

امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار سهیل محمودی ص4, | بازديد : 734